fbpx #top-menu li ul { width: 280px; } #top-menu li li a { width: 250px; font-size: 105%; }
Gewoontes, we hebben ze allemaal. Of het nu gaat om je ochtendritueel, je eetgewoontes, de manier waarop je met andere mensen omgaat, of de route die je naar je werk neemt, het zijn allemaal gewoontes die ons helpen het leven makkelijker te maken. Soms zorgen die gewoontes er voor dat we vastzitten terwijl we graag willen veranderen. Het is nodig de gewoontes te doorbreken, maar hoe doe je dat?

Zelf ben ik iemand die wel van verandering houdt op z’n tijd. Als het allemaal te lang hetzelfde is, dan ga ik me een beetje vervelen.

Toen ik klein was, was dat al duidelijk merkbaar. Mijn kamer veranderde zo ongeveer iedere maand van indeling. De kast moest op een andere plek, mijn bed en alle andere spullen ook. Het was dat mijn vader een bureau had gemaakt wat vast stond, anders was dat ook van zijn plek gegaan!
Dat verbouwen deed ik allemaal zelf. Met mijn volle gewicht tegen de kast aan duwen (en veel gewicht was dat toen niet), tot dat die een klein beetje in beweging kwam en ik hem stukje voor stukje naar de nieuwe plek kon bewegen. Ik was altijd weer zo blij als alles weer stond zoals ik het wilde hebben, tot er weer een periode voorbij was en ik het toch weer anders wilde..

Gewoontes

Als je maar vaak genoeg veranderd, wordt dat ook een gewoonte -een patroon-.

Wij mensen zijn er gek op. Die patronen. Ze geven ons houvast en dat levert veiligheid en zekerheid op.
Als een patroon verstoord wordt dan voelt dan ongemakkelijk, onzeker en onveilig.

Een scheiding, het overlijden van een dierbare en ziekte (van jezelf of van de ander) zijn bekende voorbeelden van patroonverstoringen. Deze gebeurtenissen worden vaak als ‘negatief’ gezien. Maar ook ‘positieve’ veranderingen zoals het veranderen van baan (of van functie binnen hetzelfde bedrijf), verhuizen, het krijgen van een kind, zijn patroonverstoringen.

Waar we vaak minder bij stilstaan is dat bij beide vormen van patroonverstoringen een situatie ontstaat waarop je relatie met/ ten opzichte van anderen veranderd.

Eenzaamheid als gevolg van verstoorde patronen

Hiermee ontstaat een grote kans op gevoelens van eenzaamheid. De balans is verstoord. De oude situatie is er niet meer en de nieuwe situatie moet nog vorm krijgen.

Als eenzaamheid te lang duurt, als de balans te lang verstoord blijft, wordt ook het gevoel van eenzaamheid een gewoonte. Een patroon wat veilig aanvoelt, ook al weet je diep van binnen dat dit niet goed voor je is, omdat je behoefte hebt aan meer verbinding met andere mensen.

Om het gevoel van eenzaamheid tegen te gaan is het belangrijk om na te gaan waar je behoefte ligt, een plan te maken hoe je aan deze behoefte kunt gaan voldoen en dat plan uit te gaan voeren.

Vaste patronen doorbreken

Bij het uitvoeren gaat het nog wel eens mis. Het ‘gewoontedier’ in ons wil de veiligheid en de zekerheid van de bestaande situatie vasthouden. Andere dingen doen dan je gewend bent is eng, zeker als je het alleen moet doen. En dat maakt de kans op blijven hangen in je oude gewoonten groter.

Veranderen kost energie, inspanning en moeite. Zeker als je het alleen moet doen vergt het een heleboel doorzettingsvermogen, motivatie en wilskracht.

Hersenkracht is er om je te ondersteunen bij het in gang zetten van de veranderingen die jou helpen het patroon van eenzaamheid te doorbreken. Op basis van jouw behoeftes, wat jij belangrijk vind in het leven en wat jouw kwaliteiten zijn, maken we een plan. Ik begeleid je bij de uitvoering en zorg dat je gemotiveerd blijft.

Vraag nu een krachtgesprek aan als je klaar bent om de vaste gewoontes waar je vanaf wilt te doorbreken.

 

P.S. Meer informatie over eenzaamheid en patronen vind je op Eenzaamheid Informatie Centrum